Gurbete 1971’de adım atan Arslan Keskin’in annesine beslediği hasret, torununun çektiği bir fotoğrafla kalıcı hale geldi. 81 yaşındayken ortaya koyduğu talep, birinci kuşak göçmenlerin yüreğindeki özlemi gözler önüne seren duygusal bir anı oldu.

Çorum’dan Almanya’ya uzanan çalışma hikâyesi
Arslan Keskin, 1 Nisan 1941’de Çorum’da doğdu. Ailesinin geleceğini daha parlak kılmak amacıyla 1971’de tren yoluyla Almanya’ya ulaştı. İlk durağı Münih oldu; yaklaşık altı ay sonra Münster’e, 1972’de ise Dortmund’a yerleşti.

Hayatı boyunca tünel işlerinde, STRABAG şirketinde ve bir futbol sahasının inşasında çalıştı. Gösterdiği çaba, çocuklarını ve yedi torununu kapsayan bir mirasa dönüştü. Torunları bugün sağlık, polislik, elektrik, inşaat ve kamu hizmeti gibi alanlarda görev yapıyor.
Keskin için gurbet, yalnızca para kazanmak ve aile kurmak değildi; geride kalanların eksikliğini her gün hissetmek demekti. Bu eksikliğin en yoğun yaşandığı yer ise annesiydi.
Torununun aktardığına göre Keskin, dört yıl önce büyük ve çerçeveli annesinin fotoğrafını alıp yanına geldi. Yıllardır içinde taşıdığı dileğini şöyle ifade etti:
“Kızım, bu benim annem. Benim annemle hiç fotoğrafım olmadı. Onu çok özledim. Annemle beni yan yana bir fotoğraf çeker misin?”
Annesinin resmiyle buluşan iki kuşak
Torun, o gün dedesini annesinin resmiyle aynı çerçevede bir araya getirdi. Yıllardır çektirilemeyen anne-oğul fotoğrafı böylece başka bir biçimde de olsa aile albümüne girdi.
Torun, bu anıyı unutamadığını söylüyor ve fotoğrafı yalnızca bir hatıra olarak değil, gurbetin, ayrılığın ve bir evladın annesine duyduğu kesintisiz sevginin sessiz tanığı olarak görüyor.

Eşyalar ve fotoğraflarla yaşayan anı
Keskin, 19 Eylül 2026’da 85 yaşında hayatını kaybetti. Türkiye’den Almanya’ya taşıdığı kişisel eşyalar ile hayatından kareler, onun anısına hazırlanan küçük bir hatıra sergisinde yan yana getirildi.
Arslan Keskin’in öyküsü, birinci kuşağın emeğini ve özverisini anlatırken geride bırakılanlara duyulan hasreti de hatırlatıyor. Annesiyle verdiği o poz, ailenin sahip olduğu en değerli anılardan biri olarak yaşamaya devam ediyor.